WEEK 2 – IK zal er voor jou zijn

 

DAG 5 – maandag 22 februari 2021

In deze tweede week van de Veertigdagentijd staan we stil bij het verhaal over de roeping van Mozes uit Exodus 3. We zullen horen hoe de naam waarmee God zich aan Mozes bekendmaakt, klinkt als een belofte: IK zal er zijn.

 

 

Licht in het donker

Steek een kaars aan als teken van Gods aanwezigheid

 

Muziek

Gij wacht op ons

totdat wij opengaan voor U.

Wij wachten op uw Woord

dat ons ontvankelijk maakt.

Stem ons af op uw stem,

stem ons af op uw stem,

op uw stilte.

                              (lied 328 - Huub Oosterhuis/Bernard Huijbers)

 

 

Klik HIER om de gesproken versie van dit bezinningsmoment te starten.

 

Openingswoorden

Gezegend zijt Gij, God,

koning der wereld,

die de morgen ontbood

en het licht hebt geroepen,

zegen ook mij

met uw licht!

 

Schriftlezing: Exodus 3: 1-3

Mozes was gewoon de schapen en geiten van zijn schoonvader Jetro, de Midjanitische priester, te weiden. Eens dreef hij de kudde tot voorbij het steppeland, en zo kwam hij bij de Horeb, de berg van God. Daar verscheen de engel van de HEER aan hem in een vuur dat uit een doornstruik opvlamde. Mozes zag dat de struik in brand stond en toch niet door het vuur werd verteerd. Hoe kan het dat die struik niet verbrandt? dacht hij. Ik ga dat wonderlijke verschijnsel eens van dichtbij bekijken. 

 

Stilte

Wees stil in Gods aanwezigheid om de tekst tot je te laten spreken.

 

Wie behoefte heeft aan een langere stilte, kan de ingesproken versie even pauzeren.

 

Gedachten bij de schriftlezing

Ik merk nu al dat het bijzonder is om een bekend verhaal als dit, in kleine stukjes te lezen in plaats van in één keer helemaal. Door steeds op een paar verzen in te zoomen, vallen andere dingen op. Zo word ik nu vooral getroffen door de onbevangenheid van Mozes. Hij ziet die doornstruik – die in brand staat, maar niet verteert – en hij lijkt vooral nieuwsgierig te zijn.

Misschien komt het doordat wij als lezer al iets meer weten dan Mozes, maar het treft me hoe onbevangen hij dichterbij komt, hoe hij zich door zijn nieuwsgierigheid laat leiden. Als een kind dat de wereld aan het ontdekken is, nog niet geremd door risicoanalyses en nog niet belast met de verklaringen die wij mensen voor allerlei verschijnselen hebben bedacht. Hij ziet iets, hij verwondert zich en hij gaat erop af, een stap die hem uiteindelijk een levensveranderende ervaring zal bezorgen.

Ik vrees dat ik al veel van die onbevangenheid ben kwijtgeraakt. En ik vraag me af hoe het zit met mijn nieuwsgierigheid. Hoe vaak komt het nog voor dat ik me echt verwonder over dingen? Ons denken wordt in grote mate bepaald door allerlei theorieën die ons zijn bijgebracht. Alles wat we zien, proberen we een plaats te geven in de hokjes die in ons hoofd zijn gevormd. En als er iets is dat niet direct in één van die hokjes past, dan schrijven we dat eerder toe aan een gebrek aan kennis, dan dat we pure verwondering toelaten.

Maar het is zijn nieuwsgierigheid die Mozes dichterbij laat komen. Het is zijn onbevangenheid die hem van richting doet veranderen en hem op het spoor zet van Gods aanwezigheid in deze wereld. Zo is er ook voor ons vast veel meer te ontdekken dan wij voor mogelijk houden.

 

Gebed

Gij, om mensen bewogen,

schenk ons de vrijheid

van de vogels in de lucht

en de ontvankelijkheid

van de bloemen op het veld,

omwille van Jezus, uw Zoon,

die ons thuisbrengt bij U,

vandaag en alle dagen van ons leven.

Amen.

                              (gebed uit het Dienstboek)

 

Om te doen

Ga vandaag even naar buiten en kijk, luister, ruik en voel!

Verwonder je om wat er is.

 

Woorden om de dag mee in te gaan

Geef ons genadig, goede God,

dat wij nu gaan in vrede.

Geen ander is aan onze zij

een licht, een schild, een God als Gij!

Ga met ons op onze wegen.

Amen.

                                            (lied 414)