WEEK 3 – ik wil er voor JOU zijn

 

DAG 13 – woensdag 3 maart 2021

 

 

Licht in het donker

Steek een kaars aan als teken van Gods aanwezigheid

 

Muziek

Ubi Caritas et Amor, Deus ibi est (Waar vriendschap en liefde is, daar is God) is een keervers uit een wat langer lied. Dit keervers is vooral bekend geworden op de melodie van Jacques Berthier zoals het vaak gezongen wordt in Taizé.

 

Wie interesse heeft in het hele lied, kan hier luisteren naar de versie die is gecomponeerd door Maurice Duruflé en die wordt gezongen door The Cambridge Singers onder leiding van John Rutter.

 

 

Klik HIER om de gesproken versie van dit bezinningsmoment te starten.

 

Openingswoorden

Gezegend zijt Gij, God,

koning der wereld,

die de morgen ontbood

en het licht hebt geroepen,

zegen ook mij

met uw licht!

 

Schriftlezing: Marcus 14: 6-7

Maar Jezus zei: ‘Laat haar met rust, waarom vallen jullie haar lastig? Ze heeft iets goeds voor mij gedaan. Want de armen zijn altijd bij jullie, en jullie kunnen weldaden aan hen bewijzen wanneer je maar wilt, maar ik zal niet altijd bij jullie zijn. 

 

Stilte

Wees stil in Gods aanwezigheid om de tekst tot je te laten spreken.

 

Wie behoefte heeft aan een langere stilte, kan de ingesproken versie even pauzeren.

 

Gedachten bij de schriftlezing

De tekst van vandaag laat me nadenken over hoe ik Jezus eigenlijk zie. Mijn gedachten blijven haken bij de laatste zin van deze korte lezing. Jezus zegt niet: ‘Wat goed dat jullie aan de armen denken; ga er maar snel op uit om hen te geven wat zij nodig hebben.’ Hij zegt: ‘De armen zijn er altijd; wat nú belangrijk is, is dat deze vrouw iets goeds aan mij heeft gedaan.’

Ik betrap mezelf erop dat ik het een beetje lastig vind om dit uit Jezus’ mond te horen. Voor iemand die zegt dat hij gekomen is om te dienen, legt hij nu wel erg de focus op zichzelf. Hier geen Jezus die zichzelf wegcijfert. Hij laat het toe dat deze vrouw iets voor hem doet, zelfs als dat betekent dat anderen dan maar even moeten wachten.

Maar wat zegt mijn reactie op deze tekst over hoe ik naar Jezus kijk? Zie ik hem als iemand die zichzelf anders wel altijd wegcijfert? Verwacht ik zelfs van hem dat hij dat doet en zie ik dat als een ideaal dat wij zouden moeten navolgen: jezelf wegcijferen om ruimte te maken voor een ander?

Deze mijmeringen doen me denken aan de inaugurele rede van Nelson Mandela, waarin hij de Amerikaanse schrijfster Marianne Williamson citeerde. “Your playing small does not serve the world.” Je dient de wereld niet door jezelf klein te houden of als onbelangrijk voor te doen. We zijn geboren om uitdrukking te geven aan de glorie van God, die in ons is.

En dat betekent ook: jezelf laten zien. Jezelf juist niet wegcijferen, zodat in jouw leven zichtbaar kan worden hoe Gods liefde in deze wereld werkt.

 

Gebed

Gij, die het licht doet schijnen

dat voor mensen leven mogelijk maakt,

schenk ons vertrouwen

in uw Woord van oudsher,

zoals gesproken ook door Jezus, uw Zoon,

opdat wij van dag tot dag

op Hem gaan gelijken

en vrede vinden in U,

dit uur en alle dagen van ons leven.

Amen.

                              (gebed uit het Dienstboek)

 

Om te doen

Ga vandaag even op een beschut plekje buiten zitten en laat je verwarmen door het zonlicht.

 

Woorden om de dag mee in te gaan

Kom tot ons

als de morgen.

Ga over ons op

als het licht.

Zegen ons met uw

aangezicht.

                              (Sytze de Vries, lied 266:5)