WEEK 4 – laat je Mij er voor jou zijn?

 

DAG 18 – dinsdag 9 maart 2021

 

 

Licht in het donker

Steek een kaars aan als teken van Gods aanwezigheid

 

Muziek

Iedere nacht verlang ik naar U, o God,

ik hunker naar U met heel mijn ziel.

 

(Een meditatief lied uit Taizé)

 

 

Klik HIER om de gesproken versie van dit bezinningsmoment te starten.

 

Openingswoorden

Gezegend zijt Gij, God,

koning der wereld,

die de morgen ontbood

en het licht hebt geroepen,

zegen ook mij

met uw licht!

 

Schriftlezing: 1 Koningen 19: 3b-4

Bij Berseba in Juda aangekomen liet hij zijn knecht achter en zelf trok hij één dagreis ver de woestijn in. Daar ging hij onder een bremstruik zitten, verlangend naar de dood, en zei: ‘Het is genoeg geweest, HEER. Neem mijn leven, want ik ben niet beter dan mijn voorouders.’

 

Stilte

Wees stil in Gods aanwezigheid om de tekst tot je te laten spreken.

 

Wie behoefte heeft aan een langere stilte, kan de ingesproken versie even pauzeren.

 

Gedachten bij de schriftlezing

Nu we dit verhaal over Elia lezen in deze tijd vóór Pasen, vallen ineens de overeenkomsten op met een andere tekst: het verhaal over Jezus in Getsemane. Zoals Elia hier zijn knecht achterlaat en alleen de woestijn in trekt, zo laat Jezus daar zijn leerlingen achter om iets verderop alleen te gaan bidden. In de versie uit het Lucasevangelie gaat de overeenkomst zelfs nog verder, wanneer er een engel uit de hemel verschijnt om Jezus kracht te geven, zoals er straks ook aan Elia een engel zal verschijnen.

Maar vandaag zien we alleen de mens aan het eind van zijn latijn: uitgeput, moegestreden, niet meer wetend of het alle moeite wel waard is, terneergedrukt door het gevoel dat er te veel van hem gevraagd wordt. Een intens donkere, aangrijpende scène, die toch heel dichtbij kan komen, doordat iets van dat gevoel voor velen herkenbaar zal zijn. Ik zie veel mensen worstelen met verwachtingen, met wat wij denken dat anderen van ons verwachten en met wat wij van onszelf verwachten. Ik zie mensen worstelen met een gebrek aan perspectief en weet ook zelf van momenten waarop het moeilijk is om lichtpuntjes te zien.

Misschien zouden we al verder willen lezen in het verhaal, om niet zo in mineur te eindigen, maar vandaag is er alleen deze donkere scène. De gevoelens van Elia worden niet zomaar weggepraat of met goed bedoelde adviezen van tafel geveegd. Wat hij op dit moment ervaart, blijft staan. Maar naast het beeld van Elia onder de bremstruik in de woestijn, doemt wel een ander beeld op: het beeld van Jezus die vlak voor zijn gevangenneming in doodsangst neerknielt om te bidden. Het beeld van Jezus die deelt in de diepste duisternis van ons bestaan. Misschien is dat beeld voor vandaag genoeg.

 

Gebed

Barmhartige,

Gij wilt U nabij tonen

aan allen die uw hulp inroepen.

Wij vragen U:

open de ogen van ons hart

en spreek hier het Woord

dat ons richting geeft.

Schenk ons uw Geest

als een bron van kracht,

zolang wij onderweg zijn naar U,

in deze veertig dagen en heel ons leven.

Amen.

                              (gebed uit het Dienstboek)

 

Om te doen

Sta vandaag eens een paar keer stil bij hoe je je op dat moment voelt, zonder daar een oordeel over te hebben of het te willen veranderen.

 

Woorden om de dag mee in te gaan

Moge God, die erbij is als de zon opgaat en ondergaat

en als je de zee oversteekt,

onderweg je schreden richten.

 

Moge God, die je nabij is als je zit en als je staat,

je met liefde omringen

en je bij de hand leiden.

 

Moge God, die je wegen kent

en de plaatsen waar je uitrust

bij je zijn in je taak op aarde,

het goede nieuws zijn dat je deelt

en je op de eeuwige weg leiden.

                                                                                                  (zegen uit Iona)