WEEK 5 – ik wil dat JIJ er voor mij bent

 

DAG 24 – dinsdag 16 maart 2021

 

 

Licht in het donker

Steek een kaars aan als teken van Gods aanwezigheid

 

Muziek

Houd mij in leven, wees Gij mijn redding,

steeds weer zoeken mijn ogen naar U.

(Lied 25b)

 

Klik HIER om de gesproken versie van dit bezinningsmoment te starten.

 

Openingswoorden

Gezegend zijt Gij, God,

koning der wereld,

die de morgen ontbood

en het licht hebt geroepen,

zegen ook mij

met uw licht!

 

Schriftlezing: Lucas 8: 42b-46

Toen Jezus op weg ging, begonnen de mensen van alle kanten te duwen. Een vrouw die al twaalf jaar aan bloedverlies leed – en door niemand genezen had kunnen worden, al had ze haar hele kapitaal aan artsen uitgegeven – naderde hem van achteren en raakte de zoom van zijn bovenkleed aan; meteen hield de bloedvloeiing op. Jezus vroeg: ‘Wie heeft mij aangeraakt?’ Iedereen ontkende de aanraking en Petrus zei: ‘Meester, de mensen om u heen staan te duwen en te dringen!’ Maar Jezus zei: ‘Iemand heeft me aangeraakt, want ik heb kracht uit me voelen wegstromen.’

 

Stilte

Wees stil in Gods aanwezigheid om de tekst tot je te laten spreken.

 

Wie behoefte heeft aan een langere stilte, kan de ingesproken versie even pauzeren.

 

Gedachten bij de schriftlezing

Het valt me nu weer op hoe weinig woorden Lucas eigenlijk besteedt aan deze wonderlijke genezing. Met slechts één kort zinnetje vermeldt hij dat de bloeivloeiing meteen ophield, op het moment dat de vrouw de zoom van Jezus’ bovenkleed aanraakte. Het lijkt wel alsof hij alles wat daar omheen gebeurt belangrijker vindt dan de genezing op zich.

Lucas vestigt onze aandacht vooral op de aanraking. Meestal is het Jezus die mensen aanraakt om hen te genezen; hier is het de vrouw die haar hand naar hem uitstrekt. Een gebaar van verlangen, van hoop, van reiken naar dat wat niet binnen je eigen vermogen ligt. Het is een erkenning van afhankelijkheid, maar niet op een passieve manier. Actief en bewust zoekt deze vrouw zich een weg door de menigte om daar te komen, waar zij iets van toekomst voor zichzelf ziet: bij Jezus.

De aanraking duurt maar kort. Het is geen vasthouden of vastklampen. Ze raakt aan en laat weer los. Een korte handeling waarmee ze zichzelf met Jezus verbindt, om vervolgens in zijn kracht haar weg te kunnen vervolgen. Wat een dappere vrouw! Want in angst en nood kan vastklampen een primaire reactie zijn en is loslaten meestal een stuk moeilijker. Maar deze vrouw raakt aan en laat weer los, alsof ze erop vertrouwt dat zij vanaf dat moment door Jezus vastgehouden zal worden. Ik zou me graag wat van haar vertrouwen eigen maken.

 

Gebed

Gij, die van oudsher aan mensen

uw trouw hebt toegezegd,

luister naar ons en geef ons een antwoord

als wij om toekomst bidden.

Toon ons in Jezus, uw Zoon,

hoe Gij uw verbond met ons

tot voltooiing brengt

als uw Woord weerklinkt,

in deze veertig dagen en heel ons leven.

Amen.

                              (gebed uit het Dienstboek)

 

Om te doen

Ga vandaag eens een rondje lopen (of als dat niet mogelijk is: ga een poosje voor het raam zitten) en kijk naar de eerste tekenen van de lente.

 

Woorden om de dag mee in te gaan

Voor wie zoeken in de stilte

naar een vuur voor hart en handen:

met vrede gegroet en gezegend met licht!

 

Voor wie wachten in vertrouwen

dat de liefde zal blijven:

met vrede gegroet en gezegend met licht!

 

(uit lied 430, Sytze de Vries)