WEEK 5 – ik wil dat JIJ er voor mij bent

 

DAG 26 – donderdag 18 maart 2021

 

 

Licht in het donker

Steek een kaars aan als teken van Gods aanwezigheid

 

Muziek

Kommt, ihr Töchter, helft mir klagen

 

(Openingskoor uit Matthäus Passion, BWV 244, uitgevoerd door de Nederlandse Bachvereniging)

 

 

Klik HIER om de gesproken versie van dit bezinningsmoment te starten.

 

Openingswoorden

Gezegend zijt Gij, God,

koning der wereld,

die de morgen ontbood

en het licht hebt geroepen,

zegen ook mij

met uw licht!

 

Schriftlezing: Lucas 8: 49-52a

Nog voor hij uitgesproken was, kwam er iemand uit het huis van Jaïrus tegen de leider van de synagoge zeggen: ‘Uw dochter is gestorven. Val de meester niet langer lastig.’ Maar Jezus hoorde het en zei: ‘Wees niet bang, maar geloof, dan zal ze worden gered.’ Toen hij bij het huis kwam, stond hij niemand toe om met hem naar binnen te gaan behalve Petrus, Johannes en Jakobus, en de vader en moeder van het meisje. Alle aanwezigen waren aan het weeklagen en sloegen zich van verdriet op de borst.

 

Stilte

Wees stil in Gods aanwezigheid om de tekst tot je te laten spreken.

 

Wie behoefte heeft aan een langere stilte, kan de ingesproken versie even pauzeren.

 

Gedachten bij de schriftlezing

Twee verhalen zijn hier met elkaar verweven. Jezus was op weg naar het huis van Jaïrus, toen hij werd aangeraakt door de vrouw die al twaalf jaar ziek was. Dat voorval heeft tijd gekost – Jaïrus zal ongeduldig hebben staan wachten – en nu is het te laat. De boodschap die door iemand uit het huis van Jaïrus gebracht wordt, komt hard aan: ‘Uw dochter is gestorven.’

De logische gevolgtrekking van deze boodschap is dat Jezus’ komst geen zin meer heeft. Hij kan niets meer doen, het is te laat. ‘Val hem niet langer lastig,’ zegt de boodschapper. Het had ook mijn reactie kunnen zijn. Want blijkbaar is er een grens in waar ik Jezus’ aanwezigheid zinvol acht. Daar waar er volgens onze maatstaven nog iets te redden valt, daar sta ik open voor wat Jezus kan betekenen. Maar hoe zit dat met situaties waarin wij alleen nog maar het eindpunt van een doodlopende weg zien? Sluit ik dan de mogelijkheid uit dat Jezus ook daar aanwezig en van betekenis kan zijn?   

Dit verhaal confronteert me ermee dat ik inderdaad de neiging heb om dat te doen: om Jezus uit te sluiten van plaatsen en situaties waar het laatste vonkje hoop lijkt te zijn uitgedoofd. Maar het is de vraag of ik dan de weg die Jezus gegaan is wel serieus neem. Of ik dan niet zo iemand ben die Jezus eigenlijk wil tegenhouden op zijn weg naar het kruis.

God laat zich niet tegenhouden. Soms leer ik dat juist van mensen die heel ernstig ziek zijn, mensen die de dood in de ogen kijken. God redt niet van de dood, God redt dóór de dood heen. Juist waar wij geen toekomst meer zien, ook daar is Hij aanwezig, daar begint het nieuwe leven.

 

Gebed

Gij, die ons wachten niet beschaamt,

betoon ons uw barmhartigheid

als wij uw Naam aanroepen

en vragen om leven.

Schenk ons uitzicht

op de wegen die wij gaan

en doe ons ervaren in dit uur

hoe Gij met ons zijt,

in deze veertig dagen en heel ons leven.

Amen.

                              (gebed uit het Dienstboek)

 

Om te doen

Lees vandaag eens een gedicht, of luister naar een lied, waar voor jou hoop uit spreekt.

 

Woorden om de dag mee in te gaan

De Eeuwige zij vóór u om u de weg te wijzen.
De Eeuwige zij achter u om u in de rug te sterken.
De Eeuwige zij naast u als een goede vriend.
De Eeuwige zij om u heen als een beschermende mantel.
De Eeuwige zij in u als liefde en vrede.

 

(variatie op de zegen van St. Patrick)