WEEK 7 – ben jij er voor MIJ?

 

DAG 37 – woensdag 31 maart 2021

 

 

Licht in het donker

Steek een kaars aan als teken van Gods aanwezigheid

 

Muziek

Silence my soul. Resist the voices

that clamor for the peace you owe the Lord.

As grief needs tears and joy needs laughter,

confusion craves a deeper word.

 

Rust, mijn ziel, stil. Laat ze maar roepen,

dringen om ruimte die God toebehoort.

Smart kent haar klacht, vreugde haar zingen;

chaos vraagt een herscheppend woord.

 

(Een lied uit Iona, tekst en melodie: John Bell. In vertaling door Andries Govaart opgenomen in ons Liedboek (lied 932))

 

 

Klik HIER om de gesproken versie van dit bezinningsmoment te starten.

 

Openingswoorden

Gezegend zijt Gij, God,

koning der wereld,

die de morgen ontbood

en het licht hebt geroepen,

zegen ook mij

met uw licht!

 

Schriftlezing: Matteüs 26: 57-58

Zij die Jezus gevangengenomen hadden, leidden hem voor aan Kajafas, de hogepriester bij wie de schriftgeleerden en de oudsten bijeengekomen waren. Petrus volgde hem op een afstand tot op de binnenplaats van het paleis van de hogepriester; daar ging hij tussen de knechten zitten om te zien hoe het zou aflopen.

 

Stilte

Wees stil in Gods aanwezigheid om de tekst tot je te laten spreken.

 

Wie behoefte heeft aan een langere stilte, kan de ingesproken versie even pauzeren.

 

Gedachten bij de schriftlezing

Hij wil dichtbij blijven. Maar tegelijkertijd wil hij niet opvallen. Hij wil zien wat er met Jezus gebeurt nu hij gevangengenomen is, maar tegelijkertijd is er de angst om wat er met hemzelf zou kunnen gebeuren.

Kun je nabij blijven in die onzekerheid? En hoe ben je dan nabij? Is Petrus hier omdat hij hoopt, dat hij toch nog kan voorkomen wat er dreigt te gebeuren, dat waarover Jezus steeds gesproken had, maar wat Petrus niet voor waar wilde hebben? Of kan hij Jezus nabij zijn door niet langer weg te lopen voor dat waarvan hij niet wilde weten?

Wanneer we er voor iemand proberen te zijn, nemen we vaak onze eigen ideeën mee over wat er moet gebeuren. We hebben de neiging om te sturen, goedbedoeld, maar toch. Het is veel moeilijker om iemand nabij te zijn zonder dat we de ander de regie ontnemen. Het valt niet mee om iemand een weg te laten gaan die anders loopt dan de weg die wij voor ogen hadden.

Nabij blijven betekent in dat geval: iets van jezelf geven, iets afleggen, zodat er ruimte ontstaat voor de weg van de ander. Dat is moeilijk. Ik vind het moeilijk: vertrouwen dat er een weg is, waar ik geen weg zie. Maar deze stille week is een oefening om precies dat te doen: vertrouwen; niet wegelopen, maar blijven; niet sturen, maar laten gebeuren en God daadwerkelijk God laten zijn.

 

Gebed

Herder van mensen,

voor allen die in duisternis

van zonden en schuld verkeren,

hebt Gij een licht ontstoken

in Jezus, de Mensenzoon.

Wij vragen U:

geef ons een levend hart

om te luisteren naar uw Woord,

geef ons nieuwe ogen

om in Hem de mens te zien

door wie Gij ons vrij maakt,

in deze veertig dagen en heel ons leven.

Amen.

                              (gebed uit het Dienstboek)

 

Om te doen

Blijf na het luisteren van dit bezinningsmoment nog even in stilte zitten. Laat je ziel stil worden en open je voor God.

 

Woorden om de dag mee in te gaan

De Eeuwige zal je zegenen en behoeden;

de Eeuwige zal zijn lichtend gelaat over je doen schijnen

en je genadig zijn;

de Eeuwige zal je zijn gelaat toewenden

en je vrede geven.

Amen.